MYKONAUTS
← Wszystkie wpisy

Nowy rozdział, pisany tempem grzybni

Nasz roboczy projekt dorósł i od dziś nazywa się Mykonauts. Nie zmieniamy jednak tempa – to wciąż tempo grzybów.

Roboczy projekt dorósł

Zaczynaliśmy we dwoje jako JedzGrzyby. Mieliśmy kupiony substrat do samodzielnego przygotowania, jeden gazowy autoklaw 11 L i sporo entuzjazmu. Pierwsza partia zgniła w całości. Tak dostaliśmy pierwszą i najważniejszą lekcję: w mykologii pośpiech się nie opłaca, a zaczynanie od nowa to część procesu. Z tego mało chwalebnego startu powoli, jak grzybnia, wyrosło laboratorium. Nazwa robocza przestała pasować do tego, czym się staliśmy. Mykonauts łączy „myko”, czyli grzyb, i „nauts”, czyli żeglarzy i odkrywców.

Czego uczą nas grzyby

W mykologii nic nie dzieje się od razu. Szalka z agarem potrzebuje kilku dni, żeby pokazać, co na niej rośnie. Płynna kultura – tygodni. Substrat musi się skolonizować, zanim cokolwiek odda. Między tymi etapami jest głównie czekanie: obserwacja, notatki, czasem porażka i zaczynanie od nowa. Tego rytmu nie da się przyspieszyć bez szkody dla wyniku. Grzyby wymuszają cierpliwość – i właśnie dlatego tyle nas uczą.

Szerokie spektrum

Nowy rozdział nie oznacza jednego nowego tematu. To szerokie spektrum działań: laboratorium, hodowle i procesy, pomiary i wnioski, a także dzielenie się tym, czego się uczymy. Każdy z tych wątków rośnie we własnym tempie, jak różne gatunki na tej samej półce inkubatora.

Co zostaje

Ten sam zespół, to samo laboratorium i ta sama zasada: mykologia bez ściemy. Pokazujemy proces taki, jaki jest – razem z czekaniem.

Dziękujemy, że jesteście z nami i że czekacie razem z nami.

Zespół Mykonauts